Autor: Robert Paśnicki

Ciemnogrodu dzień powszedni (62)

            Mógłbym pisać długo, ale napiszę krótko.

            W roku 2013 Sejm RP uchwalił, że czwarty czerwca jest Dniem Wolności i Praw Obywatelskich. Kilka dni temu Donald Tusk zaprosił wszystkich (mnie, ciebie, ją, jego, nas i was, szanowni państwo…) na marsz w Warszawie, którego celem jest pokazanie, że nie jest nam wszystko jedno, że chcemy zademonstrować opresyjnej władzy, iż nie damy się oszukać w wyborach, że po prostu nam się chce!

Ciemnogrodu dzień powszedni (61)

Wielkie zło bierze się z małostkowych pobudek, których się wstydzi, więc nakłada im dostojne maski. Im bardziej antyinteligencki projekt, tym więcej jego realizatorzy i propagatorzy przypisują sobie cech, o których mogą co najwyżej pomarzyć.

Ciemnogrodu dzień powszedni (60)

Przechera Kaczyński był skuteczny w omamianiu suwerena, ale stary pies nie nauczy się nowych sztuczek, dlatego niedowarzeni młodzi (zwłaszcza chłoptasie) pochopnie stawiają na Konfederację, bo PiS to dla nich obciach, którego emblematycznym szczytem jawią się glonojadzie usta pewnego Oskarka.

Ciemnogrodu dzień powszedni (59)

Życie na kredyt, które mają spłacać przyszłe pokolenia, byłoby możliwe, gdyby był wyż demograficzny, lecz za rządów PiS-u dzieci rodzi się coraz mniej.

Ciemnogrodu dzień powszedni (58)

            O czym innym miałem napisać felieton, ale co się odwlecze… No, właśnie niekoniecznie. Nie wszystko, co się odwlecze, to nie uciecze! Jak zauważył Stefan Kisielewski (Kisiel): „Przysłowia są mądrością narodów, które innych mądrości nie mają”. Czy my jako zbiorowość mamy dość mądrości, aby zadecydować o swoim losie w sposób racjonalny, zwyczajnie dobry i skuteczny zarazem?

Ciemnogrodu dzień powszedni (55)

            Musiało to być ponad ćwierć wieku temu, bo mieszkałem jeszcze wtedy z rodzicami. Po niedzielnym obiedzie często oglądaliśmy teleturniej (a raczej „teledurniej) „Familiada”.

Ciemnogrodu dzień powszedni (54)

Obecność być może jawi się jako coś, co daje szansę, by móc zapobiec złemu obrotowi spraw. Lecz w istocie jest płonną nadzieją przeświadczenie, że siedząc cierpliwie nad brzegiem rzeki, doczekamy się spłynięcia z jej wartkim nurtem martwych ciał naszych wrogów.