Większość dobrego z kończącego się właśnie roku nierozerwalnie łączy się z tą stroną. To tutaj, odpowiadając na propozycję Piotra Wesołowskiego (dziękuję, że we mnie uwierzył), zacząłem publikować swoje teksty o muzyce. To tutaj napisałem bardzo osobiste teksty, będące uzupełnieniem tych z prywatnego bloga. To tutaj poczułem, że mogę, że potrafię.
Cóż tam panie w muzyce odc.003
Ostatnia odsłona tego cyklu w tym roku wcale nie oznacza, że kończę przegląd płyt z roku 2022. Cały czas nowe/ stare płyty pojawiają się na mojej liście do odsłuchu i często są to pozycje warte uwagi
Tak się dziwnie złożyło, że dzisiejszy tekst ukazuje się w dzień Bożego Narodzenia oraz w dzień po kolejnej rocznicy tragicznej śmierci Tomka Beksińskiego. Drugiego wspominkowego tekstu nie będzie (zawsze można wrócić do tego), czyli pozostają święta i muzyka.
Czego oczekuję po nowym roku?
Jedno proste pytanie, a tak wiele możliwych odpowiedzi. I żadna z nich nie wyczerpie tematu.
Drugi tekst jaki tutaj napisałem dotyczył jednej z moich muzycznych słabości jakimi są utwory trwające w okolicach 10 minut. Dziś pod wpływem impulsu jakim był jeden z utworów, o którym za chwilę napisze, postanowiłem powrócić do tematu (zapewne nie ostatni raz).
Mam na imię Marcin i jestem nadmiernie myślący.
Ostatni tydzień był, i wszystko zapowiada, że nadal będzie kiepski. Kiepski w każdym aspekcie, nawet takim jakim jest muzyka. Nawet ona została odstawiona na boczny tor. Nawet ona, pocieszycielka i ostatnia deska ratunku, nie podołała zadaniu wyciągnięcia mnie z jakiegoś dziwnego stanu, w którym się znalazłem.
Rock progresywny, rock symfoniczny, neo-prog rock – tak wiele nazw dla muzyki, którą wielu z nas pokochało i kocha do dnia dzisiejszego. Muzyka, która wzrusza od lat, ma swoje wzloty i upadki, nie daje o sobie zapomnieć, ofiarowując nam co jakiś czas dobre lub bardzo dobre albumy.
Jakiś czas temu napisałem na Twitterze „nie ma nic gorszego, niż samotność’. Wiele osób napisało, że różnie bywa, że są rzeczy o wiele gorsze. I tak zapewne jest. Nie jest moim celem udowadniać, że nie macie racji, a mam ją ja. Nic z tych rzeczy, chciałbym tylko opisać moje odczucia.
Dzień dobry lub dobry wieczór – zależnie, kiedy czytacie. I ponownie nastąpiła zmiana planów, co do artykułu. Ale taka okazja nie trafia się często. Wczorajsza […] Read More
Malutką nadzieję mam, że po przeczytaniu tytułu wszyscy fani mocniejszego uderzenia oraz innych niż elektroniczne dźwięków, także z zainteresowaniem przeczytają mój dzisiejszy teks
Cóż tam, panie, w muzyce (002)
Życie jedno, zobowiązania drugie. Na mojej liście przesłuchanych płyt (w miarę nowych) znajduje się całkiem sporo pozycji i przyszedł czas by zrobić na niej miejsce dla kolejnych albumów. Czyli trzeba napisać kilka zdań na temat tych do usunięcia.
Czasami bardzo długo rozmyślam nad motywem przewodnim do tekstu. Siedzę, słucham, przeglądam płyty, te fizyczne, jak i w Internecie. Niekiedy pomysł nie pojawia się przez […] Read More
Jestem wielkim fanem gier planszowych, takim fanem w uśpieniu. Dlaczego w uśpieniu – z prostej przyczyny, a nawet dwóch. Ludzie, z którymi grałem rozjechali się […] Read More
Cóż tam, panie, w muzyce? (001) Kilka słów wyjaśnienia, dla tych co nie śledzą moich wpisów na Twitterze. Jakiś czas temu zapowiedziałem tekst o pewnej […] Read More