Twierdzenie, że patrzenie władzy na ręce jest głównym zadaniem niezależnych mediów to coś w rodzaju mitu założycielskiego czwartej władzy w Polsce. Próbowałem sobie przypomnieć, którzy z dziennikarzy zapewniających dziś, że będą władzy patrzyli na ręce, składali takie zapewnienia – i je realizowali – za czasów PiS. Znalazłem wiele przypadków patrzenia na ręce ówczesnej opozycji, ale rządy PiS tylko dla garstki dziennikarzy były obiektem krytycznej obserwacji.
Przez europejskie miasta przetaczają się wiece poparcia dla Palestyny, wspierane często przez lewicowych aktywistów, którzy nagle oślepli, że Hamas, czy Palestyński Islamski Dżihad, królujące w Strefie Gazy od ponad 16 lat, reprezentują sobą wszystko inne, niż lewicowe wartości. Są jak kurczaki krzyczące: chcemy rosołu.
Francja od wieków była krajem chętnie dającym schronienie migrantom. Nie tylko z praktycznej potrzeby rąk do pracy, ale ze względu na dojrzewającą od pokoleń ideę kraju inkluzywnego, otwartego na ludzi, różnorodność, na równość bez względu na płeć, wyznanie, kolor skóry, pochodzenie, stopień niepełnosprawności, pozycję społeczną.
W lipiec Twitter pod egidą Elona Muska wszedł z przytupem.
Pierwszego lipca zarejestrowano lawinową ilość zgłoszeń o awarii tego medium. Nie można było obserwować wpisów innych osób, a często wyświetlał się komunikat, że przekroczono limit czytania.
Tak. Czytania.
Wprowadzenie do dyskusji
Stworzenie wiarygodnych mediów to warunek przetrwania demokracji. Wiarygodność wymaga dwóch rzeczy: niezależności finansowej i niezależnego nadzoru merytorycznego.
Jakież było moje zdziwienie, gdy w ostatnim badaniu zaufania do polityków IBRIS odnalazłem nazwisko… Obajtek. Tak, tak – ten sam Daniel, który tak dzielnie zaharowuje się walcząc w Orlenie o nasze portfele.
W 2018 roku dwójka niepokornych Norwegów – Bratsberg i Rogeberg – opublikowała solidne badania przesiewowe oparte o niezwykle dużą próbę 730 tysięcy osób (poborowych do armii) i uznali, że efekt Flynna uległ odwrócenie. Według nich ludzka inteligencja spada teraz o około 7 punktów na pokolenie.
Powstaje oczywiste pytanie czy mają rację?
Ihaha, ihaha, były sobie kuce dwa.
Jeden piękny, młody, jurny. Drugi brzydki, stary, durny.
Młodego kuca alfa wyprowadzono ze stajenki, starego ukryto i tylko ci bardziej spostrzegawczy w młodym kucu alfa zza parawanu młodości, piękności i jurności dostrzegli tego samego wyłysiałego, otyłego, podłego starego kuca z ciągłymi aspiracjami na alfę.
statnie miesiące pokazały dobitnie, czym jest polityka rozumiana jako wolnorynkowa konkurencja partii politycznych dążących do sprzedaży swoich usług klientom zwanym wyborcami. Idziemy do firmy marketingowej i pytamy: jakie życzenia wyborców spełnić, by wygrać wybory?
Gdy w niedzielę 4 czerwca 1989 roku miliony Polaków zmierzały do wyborczych urn. Pierwszy raz od dekad czynili to bez strachu, przymusu, obawy i… wstydu. Już wtedy przeczuwali, że rodzi się coś nowego. Coś czego jeszcze wówczas nie potrafili zdefiniować, nazwać czy dotknąć, ale czuli to. To było widać na twarzach mijanych ludzi. Owo nowe czuć było w powietrzu, w gestach, uśmiechach, podniesionych głowach. Zmiana…
Magdalena Rigamonti, dziennikarka Onetu, powiedziała, że nie pójdzie na marsz 4 czerwca, bo jest apolityczna, a dziennikarze taki marsz powinni relacjonować, a nie uczestniczyć w […] Read More
Na temat tej prezydentury wylano tony atramentu. Nie będę zatem wracał do działań Dudy sprzed roku czy siedmiu lat. Każdy wie co zrobił.
Niezwykle interesująco natomiast wygląda ocena ostatnich dwóch dni
Język jidysz, będący tradycyjnym językiem Aszkenazyjskich Żydów, ma bogatą historię i wpływ na wiele języków, w tym także na język polski. Od wieków istnieje silna relacja między tymi dwoma językami, która wzbogaca ich słownictwo, gramatykę i kulturę.
Nie trzeba nikogo w miarę rozgarniętego przekonywać, że demokracja w Polsce jest w stanie ciężkiej niewydolności, jeśli nie ciężkiego zawału. Rządy PIS są tego oczywistym dowodem, a bardziej niż wszystkie ekscesy PiS-u dowodzi tego nadal dość silne poparcie wyborców dla sprawców tych ekscesów, obojętność sporej części reszty społeczeństwa na nie i cyniczne gry znacznej części obozu formalnie zwanego opozycją, która tę zawałową sytuację próbuje wykorzystać wyłącznie do umocnienia swojej dotychczas słabej pozycji politycznej.
Śledzę politykę od dawna. Komentuję ją. I wiecie co? Doprawdy nie przyszło mi do głowy, że ktoś taki jak Hołownia może chcieć w nadwiślańskim, politycznym tyglu zaistnieć. Stało się jednak…