Rock progresywny i wszelkie jego odmiany, to moja mała słabość. Nie sięgam po taką muzykę nazbyt często, a zwłaszcza po te fragment, które najbardziej mi się w niej podobają. Nie zawsze mam wystarczającą ilość czasu by wygodnie zasiąść i posłuchać całej płyty lub tego co najbardziej lubię w takiej muzyce, czyli długich i rozbudowanych kompozycji, czego dałem przykład w 13 odcinku 4xM.
Wybranie przez Szymona Hołownię nazwy „Trzecia Droga” na egzotyczną koalicję z PSL-em niby jest logiczną konsekwencją jego postawy od początku kariery jako polityka. Przecież cały czas mówi, że nieszczęściem Polski jest „duopol PiS-PO” i że trzeba to przezwyciężyć. Nazwa jednak zdumiewa, bo wygląda na to, że Hołownia nie zdaje sobie sprawy z negatywnych obciążeń tego określenia.
Jak to się dzieje, iż jest w nas coś niepojętego, co się lubuje w nieszczęściu? Alfred de Musset, Spowiedź dziecięcia wieku Musset nie miał jeszcze […] Read More
[w powiązaniu z sub-serią Nawet przeszłości już nie będzie] Pierwsze dwa teksty ostatniej sub-serii stawiały strukturę szkicu długoterminowej prognozy poprzez prawidłowości znane z przeszłości. A […] Read More
Ciemnogrodu dzień powszedni (65)
Historię się apoteozuje i przeklina, nazywa nauczycielką życia; wreszcie się ją hipostazuje w mentorkę, dokładając jej za partnera ducha dziejów, której to pary dzieciną ma być teraźniejszość. To jednak my sami tworzymy naszą rzeczywistość najbliższą – tę bezpośrednio namacalną i dotyczącą nas.
Rzygam już polityką. Najgorsze, że przyszło to uczucie w czasie, gdy trzeba zacisnąć zęby, powstrzymać wymioty i choćby skreślić kilka słów po to, by kacza banda więcej do władzy nie doszła.
Któż nie zna Phila Collinsa? Chyba każdy, kto choć trochę interesuje się muzyką, zarówno rockową jak i popularną. Na przestrzeni lat Phil dostarczył nam wiele muzycznych wrażeń. Dziś jednak nie będzie tekstu o Philu, a o jego synu – Simonie.
Umarł chłopczyk.
Zakatowali go najbliżsi. Sąsiedzi. Środowisko. System.
Wszyscy, bądź prawie wszyscy, uznający się za osoby wierzące.
Ciemnogrodu dzień powszedni (64)
Aktywizm obywatelski bywa uznawany za herezję polityczną, wybryk, niemalże za niemoralną nienormalność. Obywatele powinni kontentować się płaceniem podatków i popieraniem partii rządzącej. Wróciła formuła: „Nie wychylaj się!”.
Media… Temat wałkowany i odmieniany ostatnio przez wszystkie przypadki. Okazało się bowiem, że wyborcy opozycji nie są intelektualnie sprasowani z orkami Putina i – o zgrozo! – mają własne zdanie. Zdanie, które nie do końca koresponduje z tym prezentowanym przez niektórych z dziennikarzy. Dodajmy tych dziennikarzy, którzy – dla odmiany – słowo „nieomylny” także odmieniają przez przypadki i to nawet w suahili…
Takich, co to „nie idą na wybory, bo nie mają na kogo głosować”, jest wciąż jeszcze spora grupa. Obawiam się również, że po wypowiedziach pewnych lajkolubnych celebrytów jeszcze ich przybędzie. To do nich, pro memoria, obolała fizyczną niemocą i skrajnym zniesmaczeniem, piszę tych słów moich parę.
W telewizyjnych reklamach, w kolorowych czasopismach widzę kobiety idealne. Młode, piękne, szczupłe, zgrabne. Ubrane elegancko lub równie elegancko rozebrane. Widzę gładkie porcelanowe twarze bez jednej zmarszczki. Widzę to, co nie istnieje.
Dokumentację Bomby nuklearnej Moskowici ukradli. To wie każdy. W obiegających cały świat oparach wiary w „ustrój sprawiedliwości społecznej” było to relatywnie łatwe. A na pewno […] Read More
Niemcy to bogaty rynek muzyczny, w którym można kopać i kopać, znajdując prawdziwe perełki. W dzisiejszej wykopaliście przedstawiam kilka utworów, które przypadły mi do gustu, a będących dziełem niemieckich grup.
Ciemnogrodu dzień powszedni (63)
Napisałem dziś tweeta, który w kilka godzin miał ponad dziesięć tysięcy wyświetleń, skomentowało go pięćdziesiąt osób i zebrał prawie pół tysiąca polubień. Oto ten tweet: „A zatem do wojny z patowładzą doszła nam druga wojna – z patodziennikarstwem. Całe dywizje ciennikarzy, szurnalistów, PiSmaków i symetrystów naprzeciw pospolitemu ruszeniu zatroskanych o los ojczyzny obywateli. Z nami nie wygracie, za to hańbą okryjecie swoje nazwiska, patałachy!”. Za chwilę się wyjaśni, dlaczego zacząłem od statystyk reakcji na ten mój krótki tekst zamieszczony na Twitterze.